سرگرم ساز و نواز و امور خلاف شرع ، بود پس از وفات برادرش ابومحمّد عسكرى عليه السلام ادّعاى خلافت و امامت كرد ، اخبارى از اين بابتها دارد كه دانشمندان شيعه در كتابها و آثارشان آنها را نقل كرده‌اند : روايت ابوخالد كابلى ابومنصور طبرسى به اسناد خود از ابوحمزه ثمالى به نقل از ابو خالد كابلى آورده است ، مىگويد : خدمت سرورم علىّبن حسين عليهما السلام رسيدم ، عرض كردم : يابن رسول‌اللَّه ! مرا از حال كسانى كه خداوند اطاعت و دوستى آنها را واجب كرده و پيروى از ايشان را پس از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرض شمرده است ، آگاه سازيد ! فرمود : « اى ابوكنكر ! اولوالأمرى كه خداوند آنان را امامان مردم قرار داده و اطاعت ايشان را بر مردم واجب دانسته است ، عبارتند از اميرالمؤمنين علىّبن ابىطالب عليه السلام سپس امر به ما رسيد » آنگاه ساكت شد ! عرض كردم : سرورم ! از اميرالمؤمنين عليه السلام برايم نقل كرده‌اند كه فرمود : « هيچگاه زمين از حجّت خدا بر بندگان خالى نمىشود » . بنابراين حجّت و امام پس از شما كيست ؟ فرمود : « پسرم محمّد كه نام او در تورات باقر است چون علم را به خوبى مىشكافد ، او پس از من امام و حجّت است ، و پس از محمّد ، پسرش جعفر كه نام او در نزد اهل آسمان صادق است » . عرض كردم : سرورم ! چگونه نام وى صادق گشته است در حالى كه همهء شما راستگوييد ؟ فرمود : « پدرم از قول پدرش نقل كرده است كه